Moeders Van Anderen

Maar de belangrijkste regel.

Moeders van anderen. Een buitenwijk in de jaren negentig. Nooit praten over hun moeder nooit over haar drankgebruik nooit over de dingen waar ze bang voor zijnreikhalzend kijken de zusjes uit naar het moment dat. Ik heb moeders van anderen met heel veel plezier gelezen. Eigenlijk wil je lachen en huilen tegelijkertijd.

Na de scheiding van hun ouders wonen kine en nico bij hun moeder. Ik vind het meervoudige perspectief goed gekozen. Ook de stijl is heerlijk. Het is mooi om te zien hoe anders de zussen omgaan met wat er op hun pad komt.

Er zit vaart in het verhaal zonder dat er een echt plot is. Je zal zien dat je kindje oogcontact gaat zoeken en terug lacht wanneer iemand naar hem lacht. Mirthe van doornik tracht in haar debuutroman moeders van anderen een realistisch beeld te geven van een probleemgezin in de jaren negentig maar maakt daarin af en toe een misser. Kinderen van deze leeftijd krijgen steeds meer het besef dat er naast henzelf ook veel anderen zijn.

Al een paar jaar werk ik als freelance journalist en tekstschrijver. Nico en kine hebben eigen regels om de wereld bij elkaar te houden. Ze willen graag volwassen worden zodat ze hun eigen leven kunnen gaan leven. Kine en nico groeien op in een buitenwijk voorbij het eindpunt van de metro in een aftandse flat met een moeder die door haar drankprobleem niet aan opvoeden toekomt.

Toen we het een keer over de club van relaxte moeders hadden liet zij tussen neus en lippen door vallen dat ze nog op zoek was naar een blogger die zwanger was van haar eerste. Voor een aantal opdrachten werkte ik al samen met elsbeth. Moeders van anderen is een prachtig debuut over twee zusjes die opgroeien in een disfunctionele familie. Je kindje zal steeds meer interesse tonen in volwassenen en later ook in andere kinderen om hem heen.

Altijd in de voorste metrowagon staan altijd een groene trui dragen op donderdag.